Stapel_scenarios

De Groningers weten als geen ander dat door natuurkrachten je huis in beweging kan komen. Het fundament waar je op dacht te kunnen bouwen komt ineens in beweging. Daardoor raken muren ontzet en scheuren ontstaan op plekken waar je ze niet wilt zien. Het dak wat je altijd beschermt en je veiligheid geeft heeft die kracht verloren. Nu hebben we allemaal de afgelopen maanden ervaren hoe het is als je vaste rituelen niets meer waard zijn, je mensen die je dierbaar zijn niet mag ontmoeten en sporten alleen nog maar mag in je uppie.

Omdat dit ons allemaal raakt is er stevig ingegrepen, concrete acties zijn ingezet en er is geld vrij gemaakt. Een daadkracht waar de Groningers al lang van dromen. Als welzijn nu eens net zo zwaar meetelt in besluitvorming als welvaart dan waren er geheid andere keuzes gemaakt.

Hoe heeft het er bij jullie uitgezien de laatste maanden?
Het maakte eigenlijk niet uit bij welke organisatie je werkt, maar de eerste maand was voor jou als leidinggevende om voor je er erg in had.  Wat vooral uitdagend was is hoe je contact houdt met je team. Via het Bloeiend gesprek sprak ik een aantal van jullie en hebben we allerlei ideeën met elkaar gedeeld. Wandelen, in de tuin overleggen, via beeldbellen vergaderen/de dagstart/bingo/koffie drinken en ga zo maar door allemaal mogelijkheden om elkaar toch te zien.

Stel je start als startend leidinggevende. Hoe leer je je team dan kennen? Een mooie start is om de hele groep te spreken via beeldbellen om vervolgens een op een gesprekken te hebben. Iedereen heeft je dan alvast gezien, de vragen kunnen stellen en je een beetje leren kennen. Start je met ieder individueel spreken dan is het voor degenen die het laatste een gesprek hebben erg lang wachten en dat werkt in de praktijk niet. 

Heb je een groot team waar je leiding aan geeft dan ga je nu de natuurlijke momenten missen dat je elkaar ziet. Ieder individueel zien is qua agenda niet te doen. Spreek dan af met groepjes als een soort koffie gesprek. Relatief ongedwongen, maar wel om te horen hoe ieder er nu inzit, waar ze tegen aanlopen. De goede ideeën deel je met elkaar zo help je elkaar. Zorg je dat jullie uit verschillende teams komen dan zorg je tegelijkertijd ook voor verbinding over de teams heen. Veel medewerkers blijken die contacten erg te missen. 

Waarvan hoop je dat het straks weg is?
Wat ik steeds hoor is dat er enorm veel via de mail gaat. Het beantwoorden van mail kost daardoor extra veel tijd en vooral ook omdat je met zorg wilt antwoorden. Je wilt dat je mail helder is en dat het niet voor twee manieren uitlegbaar is en dat de klankkleur klopt. Even langslopen is toch sneller en wordt als fijner ervaren. Toch is het de vraag of dat voor beide partijen zo werkt. Je stoort de ander midden in zijn of haar werkzaamheden en het blijkt uit onderzoek dat het een half uur kost voordat je na een storing de focus terug hebt. Denk dus ook aan de ander en niet alleen aan jezelf.;-) 

Aan het einde van de dag ben ik kapot van het (beeld)bellen hoor ik regelmatig. Wat ik zelf merk is dat ik het minder vermoeiend vind als je elkaar een op een spreekt het beeld uit te laten. Vooral als je elkaar kent mis je het beeld niet. Je bent zonder beeld vrij om te gaan zitten hoe je wilt en van plek te verwisselen onder het bellen. Vergaderen via de computer is ook stevig wennen. We willen alles meekrijgen. Tijdens een normale vergadering lukt dat relatief gemakkelijk, omdat je het een geheel beeld is waar je naar kijkt. Op het scherm zie je de verschillende plaatjes waardoor je hard aan het werk blijft door constant van persoon naar persoon te kijken om alsnog het totaalbeeld te krijgen. Ook missen we het oogcontact en vanuit automatisme ben je daar toch naar op zoek. Zelf lukt het me steeds beter om die automatismen uit te zetten. De lat leg ik ook minder hoog. Ik hoef niet alles te zien om een goede vergadering te hebben. Daardoor merk ik dat het vele malen meer ontspannen is om te vergaderen en wordt de vergadering juist beter. 

Wat was eigenlijk zo gek nog niet?
De reistijd valt weg. We verdoen onze tijd niet in de auto door voor een vergadering van 1 uur ook een 1 uur te reizen. We staan niet meer in de file en als positieve bijkomstigheid blijf de lucht frisser, blauwer en gezonder. We vergaderen concreter en daardoor korter. Er is meer tijd vrij gekomen voor zaken die ertoe doen. Thuiswerken geeft een andere dimensie, balans en rust. Je hebt meer tijd om belangrijke informatie te lezen en werkt sneller. Wat daarnaast ook lekker is de balans tussen werk en privé. Je sport tussentijd om even achter het beeldscherm weg te zijn of je gaat hardlopen voor je werk op het moment dat je anders in je auto zit. Ook de was kan tussendoor en als je kind wat minder fit is ben je flexibeler in wanneer je werkt. Kom je er op het laatste moment achter dat je een vergadering hebt en door heen te rijden red je het niet meer? Nu log je in en doet toch mee en iedereen vindt dat nu oké.

Je hoeft je niet meer altijd op het werk te zijn om toch te werken. Klanten bellen kan ook ineens vanuit huis. Je hoeft het niet uit te leggen waarom een dag thuiswerken beter voor jou werkt en daarmee ook jouw team verder helpt. De groepsdruk valt weg. Verantwoording afleggen krijgt een andere lading. Onderschat niet hoeveel emotionele rust dit oplevert. 

Hoe kijk je vooruit?
Wat gaan jullie doen als de maatregelen niet meer nodig zijn? Spring je weer alle dagen in de auto naar het werk en naar vergaderingen op allerlei locaties of ga je een combinatie aan? Is de vergadering pittig en lang dan zien en spreken we elkaar op locatie. Heb je al een fundament gecreëerd binnen jullie organisatie, zodat je de goede dingen vasthoudt of loop je het risico om terug te vallen in de oude normen en waarden? We zijn als mensen gewoontedieren en weet dat het gemakkelijker is om in oude patronen terug te vallen dan nieuwe waardevolle patronen vast te houden.

Ik merk dat de behoefte om weer naar het werk te gaan groot is. Elkaar weer zien, je tas 's ochtends inpakken en 's avonds thuis te komen en thuis ook echt thuis is. Als dit weer het nieuwe / oude normaal wordt dan verwacht ik dat we het professionele werken van nu gaan missen. We hebben nu ervaren dat het anders kan, hoe dit voelt en wat het oplevert. Hoe ga je nu samen het gesprek over aan?

Ervaring
Mijn ervaring is dat dit het moment is om samen met de medewerkers te bepalen wat jullie vast gaan houden en wat je straks, zodra het kan, achter je gaat laten. De medewerkers worden hier blij van en als leidinggevende krijg je ruimte voor tactische onderwerpen door op dit vlak verantwoordelijkheden los te laten. 

Wil je het bewegende huis inzetten om te bouwen aan de krachtige, vernieuwde toekomst? Laat het me weten.
Contact

werkWAARDEvol | Gea Bijkerk | (06) 52199971 | Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

270 volWAARDE lezers!
Krijg gemakkelijk antwoorden op de vragen die jou bezighouden. Ook deel ik regelmatig praktijkervaringen en nieuwe inzichten over leiderschap, persoonlijke ontwikkeling en verandermanagement met je. Op de hoogte blijven
Aanmelden